یک بیابان ناله دارم در گلو/
آب تلخ گریه دارم در سبو/
من غریبم غربتم بی انتهاست/
سینه ام با درد غربت آشناست/
آتشی بودم که خاکستر شدم/
شعر غربت را دگر ازبر شدم/
از شما یاران جدا ماندم جدا/
سوز دردم را خدا داند خدا/
یک بیابان ناله دارم در گلو/
آب تلخ گریه دارم در سبو/
من غریبم غربتم بی انتهاست/
سینه ام با درد غربت آشناست/
آتشی بودم که خاکستر شدم/
شعر غربت را دگر ازبر شدم/
از شما یاران جدا ماندم جدا/
سوز دردم را خدا داند خدا/